Polityka zagraniczna Wielkiej Brytanii zmierza ku całkowitej niezależności względem UE, stawiając na rozwijanie samodzielnych kontaktów z gospodarczymi liderami poszczególnych regionów.

"Plany przedstawione przez ministra spraw zagranicznych Williama Hague'a zakładają wzmocnienie obsady placówek dyplomatycznych w krajach, które rozwijają się w dużym tempie lub mają duży potencjał rozwojowy.

Priorytetową pozycję w planach Londynu zajmują azjatyckie giganty: do Chin zostanie skierowanych 50 dodatkowych dyplomatów, zaś do Indii 30. Wysokie pozycje na liście Hague'a zajmują także Brazylia, Indonezja czy Turcja, gdzie również przybędzie brytyjskiego personelu" - podaje polonijna gazeta Goniec.

Koniec gospodarczej prosperity zaznaczony wciąż trwającym kryzysem każe rządowi Camerona szukać wpływów gospodarczych w krajach, gdzie istnieją potencjalnie duże możliwości rozwoju i z którymi Wielka Brytania będzie mogła rozwinąć intensywne kontakty handlowe.

Częścią tej strategii jest także gotowość do wzmacniania współpracy z nowymi władzami Libii. Przed kilkoma dniami David Cameron, który spotkał się z przewodniczącym Narodowej Rady Libijskiej, zachęcił go do otwarcia przedstawicielstwa w Londynie. Z kolei William Hague zapowiedział przekazanie pomocy humanitarnej w postaci 13 mld funtów.

Zapowiedź otwarcia przedstawicielstwa UE w Bengazi czy niedawna wizyta w tym mieście Radosława Sikorskiego, który już za dwa miesiące będzie z Catherine Ashton współkierował unijną dyplomacją, są przez Londyn odbierane jako przedsięwzięcia konkurencyjne.

Dążenie brytyjskiego rządu do wzmocnienia samodzielnej pozycji w polityce międzynarowej może stanowić nie lada problem dla wspólnej polityki zagranicznej UE. Na razie rozwija się ona w sposób dość nieporadny, jednak w sytuacji gdy dojdzie do jej realnego wzmocnienia, konflikt interesów stanie się bardzo wyraźny.

RuT.

| Wiecej...